SM TOWN 08 LIVE IN BANGKOK

วันแถลงข่าว 6 February 2009 พารากอน

วันแสดง เลื่อนจาก 29 November 2008 เป็น

7 February 2009 ราชมังคลากีฬาสถาน

เนื่องจากสถานการณ์บ้านเมืองไม่สงบ มีการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ

ทำให้ต้องเลื่อนการแสดงออกไป

วันแถลงข่าว

เราไปถึงพารากอตั้งแต่ 9.30ซึ่งนัดกับน้องในบอร์ดอีก 2 คนเอาไว้

วันนั้นเป็นวันที่สุดๆครั้งหนึ่งในชีวิตจริงๆ

เขาให้เข้าไปรอได้ประมาณ 10.00 แต่ศิลปินมาแถลงข่าว ประมาณ 18.00

ต้องนั่งรอกลางแดดทั้งวันเลย ไม่ได้ออกไปกินข้าวด้วย แดดร้อนมาก

แต่คนที่ไปด้วยกันไม่มีใครเอาร่มไปสักคน เรามีหมวก 1 ใบ อีกคนมีผ้า 1 ผืน

ส่วนอีกคนมีพ้ด 1 อัน สรุปว่าร้อนกันมากๆ แต่ไม่มีใครคิดจะลุกออกไป

จากลานตรงนั้นเลย พอถึงช่วงแถลงข่าวเป็นอะไรที่เบียดกันสุดๆ

ไม่เคยเจองานแถลงข่าวที่เบียดขนาดนี้มาก่อนเลย

ขนาดวันนั้นไม่มีดงบังกับโซนยอนะเนี่ย(มาวันแสดงเลย) มีแค่เอสเจ ชายนี่

รี่อินเอง ส่วนซอนซังครั้งนี้ไม่ได้มาคอนเสริ์ตเลย

จากที่เราอยู่หลังสื่อกลายเป็นว่าอยู่เกือบจะหน้าๆ แถมแทบจะติดกับรั้วอยู่แล้ว

แต่ก็ทำให้เห็นถึงน้ำใจของชาว SM ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับของวงใด

แต่ในตอนนั้นทุกคนช่วยเหลือกันอย่างดี ช่วยกันพัด หายาดม ส่งน้ำ

และอะไรอีกมากมายโดยที่ไม่แบ่งแยกแฟนคลับเลย

และที่ประทับใจที่สุดก็คือพี่สื่อคนหนึ่ง ที่คอยดูแล คอยพัด ส่งน้ำ ส่งกระดาษ

และทุกอย่างที่พี่เขามีอยู่ในตัวให้น้องๆ หมดเลย

แต่ถึงจะเบียดและเหนื่อยแค่ไหน ก็เป็นวันที่ประทับใจ

และมีความสุขมากๆ อีกวันหนึ่งของเรา เพราะได้ทั้งความปรัทับใจจากศิลปิน

จากน้ำใจเหล่าแฟนคลับ และยังได้เพื่อนใหม่อีกหลายคนทีเดียว

วันแสดง

วันนั้นเรานัดน้อง 1 คนเอาไว้ เพราะน้องบ้านอยู่แถบเดียวกัน น้องเค้าไปคนเดียว และเราก็ไปคนเดียวเหมือนกัน เราออกจากบ้านตั้งแต่ 9.00 เลยนะ

(คอนเริ่มแสดงประมาณ 17.00 และเปิดประตูให้เข้าประมาณ 14.00)

เราไปถึงที่ราชมังคลาประมาณ 11.00 เป็นอะไรที่ตื่นตามากเลย

เพราะมีของขายมากมาย เหมือนจะเป็นตลาดย่อมๆ เลยทีเดียว

แถมแต่ละอย่างเนี่ยนะ ล่อตาล่อใจสุดๆ

วันนั้นเสียเงินซื้อของหลายคอนหลายตังค์เลยทีเดียว

แถมยังนัดรับของตั้งหลายอย่างที่หน้าคอนด้วย กระเป๋าเรานี่นะ ใหญ่มากเลย

เรานัดกับหลายๆ คนไว้ที่หน้าคอน แต่วันนั้นเป็นวันที่ตามหากันยากมาก

โทรศัพท์ตามกันทั้งวันเลย แดดร้อนมากๆ อีกแล้ว (ไป 2 วัน ตัวดำปี๋เลยแหละ)

ตอนที่เข้าไป จะมีการตรวจกระเป๋า ซึ่งกระเป๋าเราของเยอะมาก

ทำเอาบรรดาการ์ด อึ้งกันเป็นแถวเลย เรานัดเจอกันเอาไว้ประมาณ 4 คน

แต่สรุปว่าเราได้กลุ่มที่ใหญ่ขึ้น มีกันทั้งหมด 8 คนที่อยู่ด้วยกันในโซน AL

ส่วนคนที่ไปงานแถลงข่าวกับเรา ไปโซน AR 1 คน (เหงาน่าดูเลย

แต่ดีที่ได้เพื่อนก่อนเข้าไปข้างใน) การไปคอนครั้งนี้

คิดถูกมากที่เลยไปบัตรยืน เพราะเราได้เห็นศิลปิน ใกล้มากๆ

ถ้าศิลปินอยู่ที่ main stage และเดินอยู่ที่กลางเวทีตัว I

(ถ้าเดินไปที่เวทีเล็กก็จะไม่เห็น อ้อ รวมถึงตัว I ส่วนที่ไกลๆ ด้วย)

ตอนต้นคอมเรากระหน่ำถ่ายรูปมากโดยไม่คิดว่าแบตจะหมดเร็ว

(ใช้มือถือถ่ายนะ เพราะเขาไม่ให้เอากล้องเข้าไป)

ทำให้ถ่ายรูปได้แค่ช่วงก่อนพักเบรค ซึ่งน่าเสียดาย

เพราะศิลปินส่วนมากเล่นที่ main stage ซึ่งรูปถ่าย

จะอยู่ในระยะประมาณหนึ่ง แต่หลังจากเบรคไปนั้น

ศิลปินกลับมาแสดงแถวๆ เวทีตัว I เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นอะไรที่เห็นชัด

และใกล้มากๆ แต่เราก็ไม่มีแบตพอแม้แต่จะเปิดเครื่อง

มันน่าเสียดายมากๆ โซนยืนเป็นโซนที่สามารถวิ่งไปมาภายในโซนได้

ทำให้เห็นได้ชัดทุกมุมที่เราต้องการเลยทีเดียว เราลืมบอกไปว่า

เนื่องจากโซนยืนสามารถวิ่งไปมาได้ ทำให้กลุ่มที่ไปกัน 8 คน เหลืออยู่กันแค่ 2 คนได้ (ที่เหลือไม่รู้ว่าไปอยู่ตรงไหนกัน) เรา 2 คนจึงเกาะติดกันมากๆ

กลัวว่าถ้าหันมาอีกทีแล้ว อาจจะเหลืออยู่คนเดียวก็ได้

การแสดงของศิลปินสุดๆ มากๆ ประทับใจมากเลย ไม่ว่าใครจะเจ็บ จะไม่สบาย

แต่ทุกคนก็แสดงออกมาได้ยอดเยี่ยมที่สุด

ถึงในครั้งนี้เอสเจจะมาไม่ครบเพราะขาดคิบอม แต่ 12 คนที่เหลือ

ก็แสดงออกมาได้อย่างดี (ทั้งๆ ที่ชีวอนขาเจ็บ ฮีซอลกับคยูฮยอย

จะไม่ค่อยสบายก็เถอะ) ที่สำคัญมีช็อตคู่วายที่ถูกใจบรรดาเหล่าแฟนคลับ

(โดยเฉพาะเอลฟ์) มีให้เห็นหลายคู่และหลายช็อตมากๆ

(อันนี้เราก็คอยมองตลอดเหมือนกัน) ศิลปินทุกคนน่ารักสุดๆ

น่ารักกว่าที่เคยเห็นในทุกๆครั้ง โดยเฉพาะเอสเจ ที่ครั้งนี้ทุกคนดูดีมาก

(กำลังจะออกอัลบั้ม 3 แล้ว) ยิ่งช่วงท้ายๆ ที่บรรดาศิลปินออกมา

เล่นสาดน้ำกันนั้น สนุกมากๆ ทุกคนดูสนุกจริงๆ ทั้งตัวศิลปิน และแฟนคลับ

แถมก่อนที่คอนจะจบยังมีการ HBD ให้กับบรรดาศิลปินที่มีวันคล้ายวันเกิด

ใกล้ๆ วันคอน ซึ่งก็ให้บรรดาแฟนคลับช่วยกันร้องเพลง HBD ให้กับศิลปิน

สรุปว่า เป็นคอนที่ประทับใจเรามากๆ สนุกสุดๆ ออกมาเสียงหายหมดเลย

แถมเมื่อยมาก (แทบจะไม่ได้นั่งเลยตั้งแต่เช้า แถมตอนดูคอนก็เป็นโซนยืน)

ในที่สุดตอนออกมาจากคอนก็ได้เจอกับคนที่เหลือเกือบหมด (เจอ 6 คน)

(อีก 2 คน หาไม่เจอ ออกไปกันก่อน เพราะโทรตามกันไม่ได้ แบตเราหมด)

แถมเดินไปเดินมาคนที่ต้องกลับกับเราดันหายไปซะเนี่ย เราก็แบตหมด

ทำให้วุ่นวายต้องช่วยกันหาอยู่พอสมควร กว่าจะเจอกันได้

ออกมาที่หน้าราชมังคลาเพื่อรอเท็กซี่นานมากๆ เพราะมีแต่คนต้องการ

จนในที่สุดแม่ของน้องที่ไปด้วยกัน ก็ตามเท็กซี่คนรู้จักให้มารับ

เราถึงบ้านประมาณ 01.00 ของอีกวัน (เหนื่อยสุดๆ แต่ก็คุ้มค่าจริงๆ)

ปล. จากการไปคอนครั้งนี้ทำให้เราได้รู้ว่า เวลาไปดูคอน

เราควรหาแบตสำรองไปเยอะๆ เพื่อที่จะได้ไม่พลาดโอกาส

ในการเก็บภาพประทับใจ และไม่มีปัญหาในการติดต่อสื่อสาร